او را « خلاق المعانى ثانى » خوانده‌اند « 1 » ، از شاعران معروف سدهء يازدهم هجريست . اصل او را بيشتر تذكره‌نويسان از همدان دانسته و گفته‌اند كه چون در كاشان اقامت داشت بكاشانى معروف شد . وى دانشهاى زمان را در كاشان و شيراز آموخت و هم در آغاز جوانى ، بعهد پادشاهى جهانگير ( 1014 - 1037 ) بهند رفت و ملازمت شاهنواز خان [ پسر رستم ميرزا پسر حسين ميرزا پسر بهرام ميرزا پسر شاه اسمعيل اول ] اختيار كرد كه در خدمت ابراهيم شاه ثانى عادلشاهى ( 987 - 1035 ه ) والى بيجاپور بسر مىبرد ، و بنابراين نخستين مأمنى كه ابو طالب جوان در هند يافت بيجاپور دكن بود و اينكه محمد صالح كنبو لاهورى دربارهء كليم نوشته است كه او چندى در دكن سرگردان و آواره بوده است ، نشان مىدهد كه كليم در نشانه‌گيرى اول دربار عادل شاهيان

--> - * بهارستان سخن ، ص 490 - 498 . * رياض الشعراء واله داغستانى ، خطى . * آتشكده ، بمبئى ، ص 246 - 247 . * نتايج الافكار ، بمبئى 1336 ، ص 601 - 605 . * شاهجهان‌نامه ( عمل صالح ) ، كلكته 1939 ، ج 2 ، ص 353 ببعد . * مجمع الفصحاء ، ج 2 ، ص 28 . * گنج سخن از مؤلف اين كتاب ، ج 3 ، ص 92 - 101 . * ترجمهء شعر العجم شبلى نعمانى ، تهران ج 3 ، تهران 1334 ، ص 172 - 179 . * سرو آزاد ، ص 77 - 81 . * صحف ابراهيم و تذكره‌هاى ديگر مانند خزانهء عامره ، مرآت الخيال شير خان لودى ، كلمات الشعراء محمد افضل سرخوش و جز آنها . * فهرست ريو ، ج 2 ، ص 686 - 687 . * فهرست بلوشه ، ج 3 ، ص 388 - 389 . * ديوان كليم كاشانى ، تهران 1354 ه ق و تهران ، 1336 ه ش . ( 1 ) - اين لقبى است كه بعضى از تذكره‌نويسان ( تذكره نصرآبادى ص 220 ؛ سرو آزاد ، ص 77 و جز آنها ) به او داده‌اند . خلاق المعانى اول كمال الدين اصفهانيست .